اين كه تو اين مملكت گل و بلبل ما هر چيزي يه دليل بي‌ربطي داره، درست... اين كه هر كاري تهش به سياست مي‌رسه، درست... اين كه يه روزي، يه عده‌اي، سر يه چيزي، با يه عده‌ي ديگه ممكنه دعواشون بشه، درست... اين كه يه جايي، يه كسي، يه چيزي بگه هم درست... اما چرا 13 آبان؟

بالاخره تونستيم سر يه بيانيه به توافق برسيم. كار سختي بود اما شد. متن بيانيه چند بار عوض شد و سياست ما هم براي انتشار كردن يا نكردن امضاي بچه‌ها عوض شد. نظر خيلي‌ها بر اين بود كه اگه استاني امضا بشه، تعداد كم مي‌شه و افزون بر اون، فشار و اذيت نيروهاي امنيتي هم زياد مي‌شه. به هر حال تصميم بر اين شد كه متن بيانيه نسبت به متن ابتدايي تغييراتي داشته باشه و نكته‌هايي مربوط به محاكمه‌ي روز شنبه هم توش بياد. اين شد كه مي‌بينيد:

امروز 7 مرداد 1388 هست. 10 روز از مراسم تقدير از فعالان ستادهاي انتخاباتي موسوي و كروبي مي‌گذره. مراسم خوبي بود. هر چند كه نيروهاي انتظامي و غيرانتظامي‌اي مي‌خواستند مراسم برگزار نشه يا حداقل با دل خوش برگزار نشه اما شد.
اما اين كه چه گذشت:

اين يك فراخوان خصوصي هست براي دعوت به جشن مبعث حضرت رسول اكرم كه شوراي هماهنگي اصلاح‌طلبان فارس برگزارش كرده و قراره توي اين مراسم از فعالان ستادهاي موسوي و كروبي تشكر بشه. خواهش مي‌كنم به كسي نگيد كه بياد چون آقاي فرماندار هشدار دادند كه چون طرف‌دارهاي آقايان موسوي و كروبي كم هست، مراسم در حد 700 نفر تشكلي بشه. پس لطف كنيد به كسي نگيد كه بعد شرمنده‌ي فرماندار عزيز و جان‌بركف بشيم: