| تو |
 |
 |
 |
| دستنوشتهها - شعر گون |
| چهارشنبه ، 2 آبان 1386 ، 21:30 |
|
بی تو چون خوابم
با تو چون رویا بی تو چون آبم با تو چون دریا
آی ای بینهایت! ببین... دستانم را بگیر ببین که می لرزند این همان دستانی است که فریادها زده و خروش ها برآورده
دستانت را می گیرم مثل همیشه گرم و لطیف اند ...
پ.ن: ادامه نداره.. نمی تونم توصیف کنم. نمی تونم بگم که دستای تو چقدر آرامش بخش اند. چقدر مست کننده اند. هی نایاب ترین! بی تو خواهم مرد ببین... Bookmark with:
|